روانشناسی

عده ای در 1400سال پیش زندگی می کنیم و عده ای پا را فراتر گذاشته و در 2500سال پیش زندگی می کنیم و جالب اینجاست ین دو گروه دائم با هم سر ستیز داریم. 

دائما در حال مسخره کردن عرب ها هستیم و آنان را تنبل خطاب می کنیم بدون اینکه پیشرفت های آنها را ببینیم .به راستی به معماری مدرن و زیبای شهرهایشان دقت کرده ایم؟ 

امارات کوچک بخاطر داشتن سیستم حمل و نقل مناسب,هتل های مجهز,ورزشگاههای پیشرفته در رقابت با ما میزبانی جام ملت ها را می گیرد و ما دائم از سازندگی ,پیشرفت و بالندگی صحبت می کنیم. 

قطر را نمی گویم که بزرگترین رویدد جهان را میزبانی خواهد کرد. 

اغلب با نام های عربی خوانده می شویم و هنوز هم برای فرزندانمن نام های عربی انتخاب می کنیم ولی از اینکه کسی خلیج فارس را خلیج عرب بخواند برافروخته می شویم ,این نهایت میهن پرستی ماست. و البته فقط برافروخته می شویم و کار خاصی هم نمی کنیم. 

اعراب را بخاطر بادیه نشین بودن در قرن ها پیش مسخره می کنیم در حالیکه که همین امروز در قرن 21میلیون ها نفر از هموطنانمان چادرنشین هستند و ما فقط دل آنها را با یک سخن خوش می کنیم که آنها ذخایر مملکت اند و کاری برای اسکان شان نمی کنیم. 

آری اعراب به سرعت در حال پیشرفت و آبادانی هستند و ما پز نیکانمان را میدهیم ,ای هوااااار که ما 2500سال پیش از شما بهتر بوده ایم.  

اعراب با سرمایه گذاری های خوب در قلب دنیا نفوذ می کنند و با درآمدهای میلیاردی آسایش را برای مردمشان هدیه می دهند و ما وعده بهشت به مردممان می دهیم.  

در کشور ما تعلق به سرزمین بسیار ضعیف است.یعنی هنوز ایران یک"کشور -ملت"نیست.

آلمان و زاپن در تابستان 1945بر اثر جنگ جهانی دوم کشورهای مخروبه بودند اما به جز کسانی که آمریکایی ها بالاجبار از آلمان برداشتند و بردند,سندی دال بر مهاجرت انها موجود نیست .این خیلی مهم است .بعد دیدیم که در عرض 20-30سال کشور خود را اصلاح کردند و دومین و سومین قدرت اقتصادی جهان شدند!!!! 

اینکه یک شهروند در جامعه ما به راحتی از ماشین آشغال بیرون می اندازد و تعریف از تمیزی خیابان های اروپا می کند یک معنی تربیتی دارد و یک معنای عمیق دیگر که به این سرزمین تعلق حاطر ندارد. 

ما یک ناسیونالیسم احساسی داریم و یک ناسیونالیسم عقلایی.در ناسیونالیسم احساسی قوی هستیم یعنی اینکه من غذا و موسیقی ایرانی دوست دارم ,خانواده ام و زبان فارسی را دوست دارم, به فرهنگ دیرینه خود می بالم و... ولی یک قدم که بالاتر بیایم و ببینیم حالا که من در این سرزمین به دنیا آمده ام من چه مسئولیتی دارم؟اینجا کم میارم!اینجا سکوت می کنم! این یعنی فقدان ناسیونالیسم عقلایی. 

تا وقتی ناسیونالیسم عقلایی نداشته بشیم و به این سرزمین فکر نکنیم هیچ تحولی در ما و سرزمینمان صورت نخوهد گرفت. 

"دکتر یوسف اباذری" جامعه شناس و استاد دانشگاه