روانشناسی

خصومت از دیگاه نظریه گشتالتی

ما در روابط صمیمی، مرزهایمان را گسترش می دهیم تا دیگران را در هویتمان بگنجانیم و تجربه ی "با هم بودن" را بوجود اوریم. اما حتی در روابط صمیمی،معمولا نمی توانیم تمام جنبه های فرد دیگر را بپذیریم چون تمام جنبه های خودمان را قبول نداریم. 

 خصومت ما نسبت به دوستان صمیمی مان، بیشتر متوجه ی ان دسته از ویژگی های انهاست که ما را به یاد چیزهایی می اندازد که انکار کرده و از مرزهایمان بیرون رانده ایم. به قول یک ضرب المثل قدیمی،" ما از ان چیزهایی در دیگران نفرت داریم که بیشتر در وجود خودمان از انها وحشت داریم."
اگر رنجش خود را نسبت به دوستان صمیمی مان نشان ندهیم، بتدریج رابطه ی خود را با انها قطع می کنیم، زیرا می ترسیم اگر روراست باشیم، به انها خصومت نشان دهیم.  

ما نتوانسته ایم یک موضوع را کامل کنیم و این رنجش، علامت ان است که یک گشتالت برای تکمیل فشار می اورد. در این صورت باید به تکلیف ناتمام بپردازیم.